روز اول، به شوق ديدارت

گريه ي خون بود؛

و روز ديگر

به روزمرگي، گريه اي؛

و روز آخر

تنها، قطره‌ي اشكي.

و،

تن ناتواني كه ميلرزيد

و مي ناليد كه:

«... حالا چرا؟»

و...